Μια παπουτσοθήκη… συρταριέρα

Ε ναι, είναι γνωστό ότι στη διακόσμηση του σπιτιού μου βαριέμαι γρήγορα και φροντίζω να την ανανεώνω συχνά, αλλά αυτήν την παπουτσοθήκη δεν την άντεξα και λίγα χρόνια!

Ίσως κάτι παραπάνω από 7. Μπαααα τώρα που το σκέφτομαι, προφανώς δεν ήταν τυχαίο. Θα μας έπιασε αυτό το «7 χρόνια φαγούρας» που λένε. Ευτυχώς με πιάνει με τα έπιπλα και όχι με τον άντρα μου! 😂

Στα site και στις βιτρίνες χαζεύω εδώ και καιρό κάτι ονειρεμένες συρταριέρες που όμως είναι απλησίαστες στην τιμή και επιπλέον δεν μου περισσεύει καθόλου χώρος στο σπίτι ούτε καν για μία από αυτές. Επομένως τι κάνουμε; Την παλιά παπουτσοθήκη… Συρταριέρα!

Κι επειδή αυτήν τη φορά υποσχέθηκα tutorial, θα κάνω ο, τι μπορώ. Λοιπόν αυτή ήταν η παπουτσοθήκη μας, αγορασμένη κάποτε από τα IKEA…

Σε πρώτη φάση έπρεπε να γίνουν τα διαχωριστικά, ώστε να σχηματιστούν τα υποτιθέμενα συρταράκια. Εδώ χρησιμοποιήθηκαν χαρτοταινίες. Πολλές χαρτοταινίες…

… και μία βοηθός!

Στη συνέχεια πήραμε τα χρώματα της καρδιάς μας και αρχίσαμε το βάψιμο και το κέρωμα… Κάποιες «ατέλειες» δεν με απασχόλησαν καν. Στην πραγματικότητα επίτηδες ήθελα να υπάρχουν για να μην πάθω έμφραγμα με την πρώτη ενδεχόμενη ζημιά των παιδιών.

Όμως χωρίς πόμολα πώς τα συρτάρια να μοιάσουν συρτάρια; Ξεθάψαμε κάποια παλιά ξεχασμένα στην αποθήκη, όμως αγοράσαμε και αρκετά από τα λατρεμένα butlers και τα zara home.

Και κάπως έτσι το όραμα μου άρχισε σιγά σιγά να ολοκληρώνεται! Ποιος δεν θα λιγουρευόταν αυτήν την συρταριέρα αν την έβλεπε σε μια βιτρίνα; Εγώ νομίζω θα ξεροστάλιαζα απ’ έξω…

Στο μπροστά μέρος δεν εφάρμοσα ιδιαίτερες τεχνικές. Έπαιξα πιο πολύ με τα στένσιλ και μόνο στο «ντουλαπάκι» με το ποδήλατο έκανα dry brush, δηλαδή αφού έβαψα το χρώμα της βάσης – εδώ ήταν το Coco – και αυτό στέγνωσε, με στεγνό πινέλο πήρα μπογιά, αφαίρεσα λίγη ταμποναριστά σε χαρτί κουζίνας και πέρασα πολύ ελαφρά από πάνω άλλα δύο χρώματα – το henrieta και το aubusson blue.

Την ίδια τεχνική εφάρμοσα και στα πλαϊνά φύλλα της παπουτσοθήκης – συρταριέρας. Εδώ χρώμα βάσης ήταν το graphite και από πάνω πέρασα Coco, Paris Grey και Country Grey μέχρι να το φέρω εκεί που ήθελα.

Στο επάνω μέρος προτίμησα την τεχνική wash με Old White. Άφησα αρκετά «νερά» για να μην έχω το απελπιστικά συχνό ξεσκόνισμα που είχα με τη βέγκε παπουτσοθήκη.

Για πρώτη φορά δοκίμασα την εκδοχή με το ψέκασμα νερού (όπως φαίνεται στο ακόλουθο βίντεο) και σχεδόν την απόλαυσα!

Δεν θα πω πώς δεν με ταλαιπώρησε. Ειδικά η μανούρα με τα βάλε – βγάλε τις χαρτοταινίες πρώτα για τα «συρταράκια» κι έπειτα για τα «ξύλινα χωρίσματα» μου πήρε μέρες. Αλλά το αποτέλεσμα άξιζε κάθε στιγμή δυσκολίας και ξενυχτιού.

img_0186495972091.jpg

Το σαλόνι μας ανανεώθηκε, η διάθεση μας άλλαξε και όλοι εμεις εδώ έιμαστε ενθουσιασμένοι! Εσάς; Σας άρεσε;

img_01881151317400.jpg

Advertisements

18 σκέψεις σχετικά με το “Μια παπουτσοθήκη… συρταριέρα

  1. mammyfesto

    Έγινε τέλεια!!👏👏👏 Θα σου πρότεινα να πήγαινες στα πρακτικερ και να έπαιρνες έτοιμα ξύλινα ποδαράκια – που είναι πιο ρετρό – και να άλλαζες τα ίνοξ. Πάντως είναι φοβερή! Συγχαρητήρια!

      1. Μα πραγματικά είναι τόσο καλοφτιαγμένο που ξεγελάστικα! Και αναρωτιομουν που βρήκες τετοιο επιπλο μια και είναι δυσευρετα! Αυτό είναι βρε παιδί μου ότι δεν έχεις το δημιουργείς!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s